شنیدی میگن .....

خوش به حال دیونه که همیشه خنـــــدونه

اما نــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه

دیونه ها پر غم ترین  آدمــــــــــــان

پر غصه ترین و آواره ترین  آدمان

یه دیونه داره باهات حرف میزنه

پس بدون دَم از حقیقت می زنـــه

خندۀ من ،  پُــردردِ   پُــــرآهِ   پُـــر گریس

نفسم بالا نمی یاد تنها راهش همون خندس

گریـــه کـــنم میگن بدبخت و  بی چــارس

عـــــــاشق شده و دلــــش پُـــرٍِ غُـصه اس

نمی دونن دل من دیگه معنی دل نمی ده

این دیونه هر تیکشو یه جا به یـکی میده

اما  نمی دونه که دیگه بهش پس نمی ده

دل  و  ویرونه  می کنه و میـــــــــــــره

به منم لقبِ ،  یه دیـونـه  میده و میره 

(تنهاترین تنها)